Ender MÜTEVELLİOĞLU

Askerlik dönemimde komutanım olarak tanıdığım Yalçın Hoca’yı keşke öğrencilik dönemimde de tanıma fırsatım olsaydı. Kendini dahi ifade etmekten yoksun ve de neredeyse karakter yapısı oturmamış insanlara yaklaşımı ve yönlendirmesi, psikolojik ve sosyolojik problemleri bireylerin sorunlarına bir komutan-asker ilişkisinden çok arkadaş gibi yaklaşarak çözüm bulması, askerde olduğunun gerçekliğinden çok uzakta olan arkadaşlara nasıl yaklaşması gerektiğini bilerek disiplinin,düzenin ve ben dahil bir çok arkadaşımın motivasyonunu her daim en üst düzeyde tutan Yalçın Komutan’ıma hala teşekkürü bir borç bilirm.Diğerlerinden öte bir asker-komutan ilişkisinde değil abi-kardeş dialoğundaydık hep.Şöyle düşündüğümde oradaki tek adam gibi adam dı diyebiliyorum ki zaten bu sebepten hala kendisiyle görüşürüm. Kendisini tanıyarak şanslı olduğumu düşünüyorum…