Yalçın hoca ile tanışmadan önce bu sınavın üstesinden gelebileceğime dair inancım düşüktü. İlk girdiğim denemeyi hatırlıyorum da gerçeklerle o zaman karşı karşıya kalmıştım. Sonra üzüntümün ardından her zamanki sakin ses tonuyla başaracağıma dair güveni verdi bana. O günden sonra esas yolculuk başlamıştı. Ayağımın geri geri gittiği zamanlarda gerekli motivasyonu sağlayıp yerimden kaldırdı, hep pozitif oldu. Şimdi de programlar, her hafta yaptığı süpriz zorluk dereceli denemeler ve NLP’lerin meyvelerini yiyorum. Güzel enerji tutturduğumuz bir grup kurmuşutu ve Covid döneminde dershaneye bile gidemezken olabildiğince bir araya getirip sosyal olmamızı sağlamıştı. Kısaca bu olağanüstü dönemi en az hasarla atlatmamızı sağladı. Sıklıkla muhabbet ettiğim bir abi olmuştu. Dinleyip, yol gösteren, istediğinizi anlatıp can kulağıyla dinleyen bir abi. Düşününce aklıma geldi de deneme esnasında gelip ‘Nasıl Sorular’ diye sorması ardından ufak gülümsemesi ve ‘TYT kokusu’ adını verdiğimiz kolonya ikramı ikonik bir simge olmuştu. Verdiği programları bitirmek motivasyon kaynağımdı. Dilinizden anlayan birinin yanınızda olmasını bilmek bile güç veriyor insana. Dolayısıyla bir çok öğrenci sınav yılına bakınca umutsuzluk, kaygı,görürken ben umut, sabır ve azim görüyorum. Bana gerçekten sabırla, disiplinle, emekle ve doğru sistemle hak edilen başarının elde edilebileceğini öğretti. Her şey için çok teşekkür ederim. Umarım bir çok öğrenci bu aileye giriş fırsatını yakalar.